Nie zawsze nasze życie jest usłane różami. Czasami trzeba twardo stanąć, bosymi stopami na lodowatej posadzce i spojrzeć lękom, problemom, smutkom czy też niesprawiedliwościom w oczy i powiedzieć wszystko co nam nie pasuje. Poleją się łzy. Będziesz stała i płakała krzycząc wszystko co Ci na sercu leży. Przez jedną głupią kłótnie. Boli mnie to jak muszę wszystko ukrywać. Jak muszę dusić w sobie to wszystko i przy błahostkach wybuchać potokiem łez. Ale ja inaczej nie umiem. I pomimo, że mówię rodzicom to co mnie tak boli.. Oni zaparcie twierdzą, że to 'ten wiek'. Ale patrząc na to tak .. prawdziwie. Oni nic o mnie nie wiedzą.. Ja nawet nie wiem czy oni mnie znają, czy widzą jak to wszystko mnie boli.
Życie jest ulotne jak dym papierosowy. Chcesz go mieć jak najdłużej w płucach, ale wiesz że i tak będziesz musiał go wypuścić, bo zaczniesz się dusić. To tak jak łapać powietrze haustami i zatrzymywać je, jeśli nie odetchniesz kolejny raz, udusisz się. Podobnie jest z miłością. Chcesz mieć kochaną osobę przy sobie, chcesz być dla niej wszystkim, bo gdy ona jest przy Tobie, jest Twoim tlenem, Twoim pożywieniem i wszystkim co pozwala Ci żyć. Jednak kiedy będziesz za bardzo namolny i nie pozwolisz odetchnąć ukochanej osobie, Ty jej powietrze staniesz się czymś szkodliwym.. trującym.
Czasami chciałabym po prostu by osoba dla mnie ważna, stanęła przede mną i powiedziała, że lubi jak się uśmeichem. Wtedy ten uśmiech sprawiałby mi największą przyjemność na świecie. Wiedząc, że uśmeichem sprawiam, że uśmiecha się ten ktoś.
Spróbuj złapać chmurę i zatrzymać czas, który tak nieubłaganie ucieka. Zatrzymaj krople atramentu i nie pozwól jej spać i rozprysnąć się. Ale nie zatrzymuj łez, które cisną się do twych oczu, a Ty boisz się je pokazać twierdząc, że jest to oznaka słabości. Lecz to nie jest prawda. Słabością człowieka jest niezdolność przyznania się przed ludźmi i samym sobą do swojego strachu i smutku.
"Kto wie, co zakręt bliski kryje,— John Ronald Reuel Tolkien
Drzwi tajemnicy, dziwną ścieżkę.
Tylem ją razy w życiu mijał,
Aż przyjdzie chwila, gdy nareszcie
Otworzy mi się droga nowa.
Tam, dokąd księżyc nam się chowa,
I zaprowadzi mnie najdalej,
Ta, skąd nad Ziemią Słońce wstaje."
________________________
To wszystko przez Vanille.. Kocham, kocham, kocham i uwielbiam ową piosenkę.
Michael Nyman - The Heart asks for pleasure first
Bardzo często, nieświadomie, tym co mówisz, uświadamiasz mi jaka jestem słaba. Dziękuję. Może to wydawać się dziwne, że Ci za to dziękuję, ale nie jest. Puki widzę, że to Ci nie przeszkadza, jestem Ci wdzięczna, że mogę się do tego przyznać. Na dzień dzisiejszy, nie żałuję niczego co Ci powiedziałam, kiedykolwiek. To wszystko było i jest, szczere.
OdpowiedzUsuńCo do utworu, jak go nie kochać ?